МАМА - (АРМЕНИЯ)

Մայիկ, սիրելիս, թանկագին,
Աշխարհում քեզնից ավելի գեղեցիկ ում էլ տեսած չեմ ես։
Քեզ բացակայությամբ արդեն շատ տարիներ է տառապում եմ,
Իսկ պատնեշի այն կողմում միայն լռություն է պատասխանում։
Քամին սփրփրում է՝ սառած խաչքարերի միջով,
Թե հիշողությունը հավերժ է, իսկ սիրտը՝ վշտացած։
Թե հիշողությունը հավերժ է, իսկ սիրտը՝ վշտացած։

***
Նայում եմ քո լուսանկարին,
Որտեղ դու ժպտում ես, երիտասարդ ու նրբագեղ։
Եվ մեղմ կերպով փսփսում եմ քո անունը,
Իսկ պատուհանից դուրս ձնաբքի պտույտն է... սառն ու սպիտակ։
Լսում եմ՝ «Ժամանակը բուժում է, ամեն ինչ կանցնի»,
Բայց ամեն օր այս վերքն ավելի ու ավելի սաստիկ է այրում։
Եվ ո՞վ է հիմա կարող հասկանալ ինձ, ինչպես դու...
Ոչ ոք աշխարհում, իմ սիրելի, իմ թանկագին մայրիկ։

Կրկներգ՝

Մայիկ, սիրելիս, թանկագին,
Աշխարհում քեզնից ավելի գեղեցիկ ում էլ տեսած չեմ ես։
Քեզ բացակայությամբ արդեն շատ տարիներ է տառապում եմ,
Իսկ պատնեշի այն կողմում միայն լռություն է պատասխանում։
Եվ քամին սփրփրում է սառած խաչքարերի միջով,
Թե հիշողությունը հավերժ է, իսկ սիրտը՝ վշտացած։
***
Հիշում եմ քո ձեռքերի տաքությունն ու բարությունը,
Եվ քնաբեր երգը, որ երգում էիր քնելուց առաջ։
Ես դեռ փնտրում եմ քո դեմքը հույսով, որ կվերադառնաս...
Հին տուն։
Ես գալիս եմ քեզ մոտ՝ վայելչագեղ վարդերի ծաղկամատույցով,
Եվ պատմում եմ, թե ինչպես եմ ապրում հիմա։
Չեմ կարողանում զսպել ցավոտ, այրող արցունքներս,
Բայց ավելի չեմ լսի... տաք ու անհրաժեշտ խոսքերդ։

Կրկներգ՝

Մայիկ, սիրելիս, թանկագին,
Աշխարհում քեզնից ավելի գեղեցիկ ում էլ տեսած չեմ ես։
Քեզ բացակայությամբ արդեն շատ տարիներ է տառապում եմ,
Իսկ պատնեշի այն կողմում միայն լռություն է պատասխանում։
Եվ քամին սփրփրում է սառած խաչքարերի միջով,
Թե հիշողությունը հավերժ է, իսկ սիրտը՝ վշտացած։
Թե հիշողությունը հավերժ է, իսկ սիրտը՝ վշտացած։

***
Եթե մի պահ, մի վայրկյանով կարելի լիներ
Վերադարձնել քեզ ու պարզապես նայել քո աչքերին։
Տալ քեզ իմ բոլոր գրկոցներն ու համբերությունը,
Ասել այն ամենը... ինչ չասացի ժամանակին...
Ես գալիս եմ այնտեղ, որտեղ խաղաղություն է տիրում,
Որտեղ անունները սառել են գրանիտի սառնությամբ։
Եվ խոսում եմ... քեզ հետ, ով անտեսանելի ես,
Ինչքան եմ քեզ կարոտում... և քո խորհուրդներին։

Կրկներգ՝

Ախ, մայիկ... մայիկ... մայիկ, թանկագին,
Աշխարհում քեզնից ավելի գեղեցիկ ում էլ տեսած չեմ ես։
Քեզ բացակայությամբ արդեն շատ տարիներ է տառապում եմ,
Իսկ պատնեշի այն կողմում միայն լռություն է պատասխանում։
Եվ քամին սփրփրում է սառած խաչքարերի միջով,
Թե հիշողությունը հավերժ է, իսկ սիրտը՝ վշտացած։

***
Իսկ պատնեշի այն կողմում միայն լռություն է պատասխանում,
Միայն տերևների շշուկը, քամու սգալի հետքը...




Владимир Мушихин и SUNO